Hier in de buurt van Alès hebben we nog niet veel moeten schuilen voor de regen, maar wel voor de zon. Temperaturen boven de 30°C zijn hier dagelijkse kost. Moeilijke routes klimmen gaat hier dan ook niet zo vlot dan in bourgonge: zolang de zon schijnt, kook je letterlijk van de wand. Daarom gaan we pas klimmen in de late namiddag, korte klimdagen dus.
Het voordeel is wel dat we overdag nog veel andere dingen doen: een braderij in Alès, een marktje in St Ambroix, de Pont du Gard, het Bamboo-bos of gewoon een dagje in de Gardon zwemmen. Kortom, het is hier tof, maar iets te warm om te klimmen.
30 aug 2008
Stop 2: Savigny-les-Beaune
Na afsheid te hebben genomen van mama en papa, zetten we onze tocht verder. Een beetje zuidelijker, in de buurt van Beaune, zijn immers nog enkele interessante klimgebieden. Beaune zelf is ook een gezellig toeristisch stadje, vooral bekend om zijn felgekleurede keramieken daken.
De eerste klimdag gaan we naar Bouiland: een impressionante muur, die boven het landschap uitsteekt. Vandaag is het tijd om te testen of er al progressie is geboekt: op het menu staat "Un endroit tout en vers" 7c+. Een route in een grotje, redelijk kort en sterk overhangend. Na een eerste keer proberen blijkt dat ik alle passen kan! Na een rustpauze en met de nodige faalangst, begin ik aan mijn eerste poging. De eerste harde passen zitten al 2 meter boven de grond. Een beetje hoger sta ik dan ook al zwetend te puffen. Met veel moeite worstel ik door de rest van de overhang en moet alleen nog een relatief eenvoudige uitklim doen. Ik faal nog bijna uit vermoeidheid, maar mijn eerste 7c+ is een feit!!! Ondertussen heeft Fenja ook al een mooie verzameling 6a's bijeen geklommen.
De volgende dag regent het heel de tijd, gelukkig zijn er overhangende wanden waar je altijd kan klimmen :-) Maar ook de volgende dagen is er regen voorspeld, dus besluiten we om door te rijden naar het zuiden.
(foto's volgen later)
De eerste klimdag gaan we naar Bouiland: een impressionante muur, die boven het landschap uitsteekt. Vandaag is het tijd om te testen of er al progressie is geboekt: op het menu staat "Un endroit tout en vers" 7c+. Een route in een grotje, redelijk kort en sterk overhangend. Na een eerste keer proberen blijkt dat ik alle passen kan! Na een rustpauze en met de nodige faalangst, begin ik aan mijn eerste poging. De eerste harde passen zitten al 2 meter boven de grond. Een beetje hoger sta ik dan ook al zwetend te puffen. Met veel moeite worstel ik door de rest van de overhang en moet alleen nog een relatief eenvoudige uitklim doen. Ik faal nog bijna uit vermoeidheid, maar mijn eerste 7c+ is een feit!!! Ondertussen heeft Fenja ook al een mooie verzameling 6a's bijeen geklommen.
De volgende dag regent het heel de tijd, gelukkig zijn er overhangende wanden waar je altijd kan klimmen :-) Maar ook de volgende dagen is er regen voorspeld, dus besluiten we om door te rijden naar het zuiden.
(foto's volgen later)
20 aug 2008
Stop 1: Vitteaux (Dijon)
Op maandag 11 augustus is het eindelijk zover: de auto steekt helemaal vol en ook wij zijn klaar om te vertrekken. Maar voor we pas echt kunnen vertrekken, moeten we nog even langs bij Maike en Nicky. We hadden immers beloofd om den espace te komen showen, maar met de panne was dat er nog niet van gekomen. Vlak voor we bij hen zijn, gaat er weer iets stuk: een pinker heeft het begeven. Als we dit aan Maike melden, duikt ze meteen in de motorkap. Enkele minuten later heeft ze beet, want ze toont ons triomfantelijk het kapotte lampje. Als bij wonder heeft ze in haar garage nog enkele reservelampjes liggen, maar wat ligt er niet in die garage?
Na de koffie en een verse pinker kunnen we dus echt vertrekken. Ongeveer 600 km verder komen we aan op de camping van Viteaux, op ongeveer 60 km van Dijon. Het is een rustige camping op de plaats waar vroeger een station was, met verschillende klimgebiedjes in de buurt. Ondanks dat we net vertrokken zijn, klimmen we toch al enkele (voor ons) zware routes. Fenja doet drie 6a’s en haar eerste 6b en ik klim acht zevens met als moeilijkste een 7b+. Een mooie start dus… al hebben we ook al het nodige vel verloren.
Ondertussen zijn mama en papa ook aangekomen op deze camping. Voor ze terug naar huis gaan, komen ze ons hier nog een klein weekje vergezellen. Met ons viertjes bezoeken we Dijon, op de eerste dag zonder regen :-). Een leuk historisch centrum met een aantal mooie gotische kerken en veel mosterd-en-anijsbollekes-winkels. Aan de hallen was er ook nog een marktje aan de gang.
Vandaag (19 augustus) regent het echter. Tijd zat dus om bij te schrijven en plannen te maken voor de volgende dagen/weken. Morgen of overmorgen gaan we ons verzetten naar de buurt van Beaune.
Na de koffie en een verse pinker kunnen we dus echt vertrekken. Ongeveer 600 km verder komen we aan op de camping van Viteaux, op ongeveer 60 km van Dijon. Het is een rustige camping op de plaats waar vroeger een station was, met verschillende klimgebiedjes in de buurt. Ondanks dat we net vertrokken zijn, klimmen we toch al enkele (voor ons) zware routes. Fenja doet drie 6a’s en haar eerste 6b en ik klim acht zevens met als moeilijkste een 7b+. Een mooie start dus… al hebben we ook al het nodige vel verloren.
Ondertussen zijn mama en papa ook aangekomen op deze camping. Voor ze terug naar huis gaan, komen ze ons hier nog een klein weekje vergezellen. Met ons viertjes bezoeken we Dijon, op de eerste dag zonder regen :-). Een leuk historisch centrum met een aantal mooie gotische kerken en veel mosterd-en-anijsbollekes-winkels. Aan de hallen was er ook nog een marktje aan de gang.
Vandaag (19 augustus) regent het echter. Tijd zat dus om bij te schrijven en plannen te maken voor de volgende dagen/weken. Morgen of overmorgen gaan we ons verzetten naar de buurt van Beaune.
9 aug 2008
Autotest 1: Failed
Na het aanschaffen van den Espace en een veel te dure verzekering, kregen we eindelijk onze nummerplaat: 115 - ABB. Hoog tijd dus om een eerste stevige testrit te maken. Bestaat er een betere bestemming voor na een week zwaar werken in een stoffig magazijn en de delhaize dan Freyr? Zaterdagnamiddag reden we door om na de grootste warmte nog enkele routes te klimmen. Zowel ik als Fenja klommen goed, ik ben zelf nog eens in Johny Bee (8a) gekropen om de passen uit te werken. Na een fijne dag klimmen en een warme douche op de bivac van Freyr, gaan we nog even een kijkje nemen naar de 'bierfeesten' van Anseremme: een flauwe kermis, waar het speciaalste bier een gewoon pintje is. Niet veel soeps dus, tijd om te gaan slapen.
Dat was echter buiten onze versnellingsbak gerekend: rond half 12, in een residentiële wijk van Anseremme trap ik de versnellingskabel over, met als resultaat dat we niet meer kunnen schakelen want de koppelingspedaal hangt daar maar wat te flapperen. Grote paniek natuurlijk, de reisbijstand van touring en ethias was nog niet in orde! En een panne 160 km na de aankoop geeft natuurlijk niet al te veel vertrouwen... Uiteindelijk vestigen we al onze hoop op Jelle en Jurgen, die zondag ook naar Freyr komen klimmen. Omdat we hen pas in de morgend kunnen telefoneren, zit er niet anders op dan de koffer om te bouwen tot een smalle slaapplaats. Gelukkig voor ons kopen ze de volgende dag een sleepkabel om ons na het klimmen naar een garage te slepen.
Maar eerst nog een dagje klimmen met heerlijk weer. Hoewel ik door de autopech niet echt supergemotiveerd was, lukte Johny Bee met 1 blok. Dat belooft voor de toekomst en da wordt gevierd met een plons in de Maas :) Nadien nog even Frite Physique uitgewerkt, een projectje van Jelle en Jurgen. Ik laat de setjes maar hangen om later een poging te doen, maar eerst klimt Fenja nog een 5c. Als ze halverwege is begint het snel te overtrekken en de eerste druppels vallen als ze net boven is. Snel alles bijeen rapen en schuilen onder de overhang waar Jelle net een (bijna gelukte) poging aan het doen is in een 7b+, begeleid door stortregens en knallende donders achter zijn rug. Nu nog de setjes recupereren in de kletsnate Frite Physique, wat ons na wat acrobatentoeren en artificiëel klimmen ook lukt.
Tijd voor de laatste missie van de dag: de auto slepen naar een garage. Bij de Renault-garage aangekomen blijkt die natuurlijk in verlof te zijn... Op zoek naar een andere garage hebben we heel Dinant gezien, maar uiteindelijk bleek er bij het station eentje te zijn, waar we de auto achterlieten. Na een hapje te eten was het hoog tijd om naar huis te gaan, de dag erna moesten we immers gaan werken...
Uiteindelijk heeft ethias den espace toch gesleept en ondertussen rijdt hij weer, al houden wij ons hart vast voor de toekomst :)
Dat was echter buiten onze versnellingsbak gerekend: rond half 12, in een residentiële wijk van Anseremme trap ik de versnellingskabel over, met als resultaat dat we niet meer kunnen schakelen want de koppelingspedaal hangt daar maar wat te flapperen. Grote paniek natuurlijk, de reisbijstand van touring en ethias was nog niet in orde! En een panne 160 km na de aankoop geeft natuurlijk niet al te veel vertrouwen... Uiteindelijk vestigen we al onze hoop op Jelle en Jurgen, die zondag ook naar Freyr komen klimmen. Omdat we hen pas in de morgend kunnen telefoneren, zit er niet anders op dan de koffer om te bouwen tot een smalle slaapplaats. Gelukkig voor ons kopen ze de volgende dag een sleepkabel om ons na het klimmen naar een garage te slepen.
Maar eerst nog een dagje klimmen met heerlijk weer. Hoewel ik door de autopech niet echt supergemotiveerd was, lukte Johny Bee met 1 blok. Dat belooft voor de toekomst en da wordt gevierd met een plons in de Maas :) Nadien nog even Frite Physique uitgewerkt, een projectje van Jelle en Jurgen. Ik laat de setjes maar hangen om later een poging te doen, maar eerst klimt Fenja nog een 5c. Als ze halverwege is begint het snel te overtrekken en de eerste druppels vallen als ze net boven is. Snel alles bijeen rapen en schuilen onder de overhang waar Jelle net een (bijna gelukte) poging aan het doen is in een 7b+, begeleid door stortregens en knallende donders achter zijn rug. Nu nog de setjes recupereren in de kletsnate Frite Physique, wat ons na wat acrobatentoeren en artificiëel klimmen ook lukt.
Tijd voor de laatste missie van de dag: de auto slepen naar een garage. Bij de Renault-garage aangekomen blijkt die natuurlijk in verlof te zijn... Op zoek naar een andere garage hebben we heel Dinant gezien, maar uiteindelijk bleek er bij het station eentje te zijn, waar we de auto achterlieten. Na een hapje te eten was het hoog tijd om naar huis te gaan, de dag erna moesten we immers gaan werken...
Uiteindelijk heeft ethias den espace toch gesleept en ondertussen rijdt hij weer, al houden wij ons hart vast voor de toekomst :)
Abonneren op:
Posts (Atom)