Voor de volgende stop moesten we wel iets overhebben: Khiva ligt ongeveer 450km verder, midden in de woestijn. En uiteraard zijn ze voor een groot deel aan deze weg aan het werken. Ze hebben hier trouwens wel een handige werkwijze: ze werken over bijna de volledige lengte de weg tegelijkertijd en reeds voltooide stukken worden nog niet in gebruik genomen (anders verslijt dit stuk weg te snel zeker?). Met andere woorden, 7 uur later komen we oververhit aan in Urgench, vanwaar het nog een half uurtje rijden is naar Khiva.
Khiva is disneyland in het kwadraat: een ommuurde binnenstad met vele mooie monumenten. Jammer genoeg werkt het kabeltje niet op deze pc, anders konden we bewijzen tonen. Het nadeel hier is wel dat het nog warmer is, voor zover mogelijk (Bukhara was al 38 graden in de schaduw en voor de lol hebben we de thermometer 5 minuutjes in de zon gezet: 45 graden).
Straks rijden we terug richting Bukhara om vandaar verder naar Tadjikistan te reizen. Joepie weer woestijn :)
28 jul 2011
Bukhara, Oezbekistan
Het is ondertussen weeral eventjes geleden dat we onze blog hebben aangevuld, maar vandaag hebben we een gaatje in onze agenda gevonden! Na Samarkand zijn we met de trein naar Bukhara doorgereden op aanraden van de mensen van ons hotel. In plaats van samen gezellig te zweten in de auto heb je in de trein plaats, airco en dwaze Oezbeekse films. Veel beter dus!
Bukhara is net zoals Samarkand 1 van de belangrijke steden van de zijderoute, wat duidelijk te zien is aan de grootse architectuur: mooie moskees, minaretten, paleizen,... De Russen hebben in de stad ook niet al te veel megalomane ingrepen gedaan. Tel dit samen met de soms overdadige restauraties en op sommige plaatsen denk je daardoor net alsof je in disneyland in de Aladinsectie bent aangekomen.
Een beetje buiten het centrum hebben we hier een Sovjet kermis ontdekt, zeg maar de sinksefoor van 30 jaar geleden: een spetterende rollway, een reuzenrad, draai- en zwiermolens (aangedreven door ventillators), maar geen smoutebollen (enkel shashlik, weeral). Voor 25 Eurocent per persoon hebben wij uiteraard een ritje gemaakt op de rollway en Fenja haar gordel was kapot :). Het was wel leuk om daar 's avonds rond te lopen met alle kindjes (en volwassenen) die de tijd van hun leven hadden op al deze zotte machines!
Bukhara is net zoals Samarkand 1 van de belangrijke steden van de zijderoute, wat duidelijk te zien is aan de grootse architectuur: mooie moskees, minaretten, paleizen,... De Russen hebben in de stad ook niet al te veel megalomane ingrepen gedaan. Tel dit samen met de soms overdadige restauraties en op sommige plaatsen denk je daardoor net alsof je in disneyland in de Aladinsectie bent aangekomen.
Een beetje buiten het centrum hebben we hier een Sovjet kermis ontdekt, zeg maar de sinksefoor van 30 jaar geleden: een spetterende rollway, een reuzenrad, draai- en zwiermolens (aangedreven door ventillators), maar geen smoutebollen (enkel shashlik, weeral). Voor 25 Eurocent per persoon hebben wij uiteraard een ritje gemaakt op de rollway en Fenja haar gordel was kapot :). Het was wel leuk om daar 's avonds rond te lopen met alle kindjes (en volwassenen) die de tijd van hun leven hadden op al deze zotte machines!
22 jul 2011
Samarkand, Oezbekistan
Na Tashkent zijn we doorgereden naar de toeristische trekpleister van Oezbekistan: Samarkand. Na een zweterige rit van ongeveer 3,5 uur worden we gedropt in het nieuwe deel van de stad. De grote wegen zijn verassend goed in orde, zodat er goed kan worden doorgereden, zeg maar een autostrade met af en toe een paar grote putten in. Iedereen rijdt zoveel mogelijk in het midden en voorbijsteken langs rechts is blijkbaar moreel onverantwoord, dus hebben wij soms ons hart vastgehouden als we weer eens een andere auto langs de middenberm voorbijscheurden. Voor de rest blijkt Oezbekistan toch een vrij ontwikkeld land te zijn dat al bij al gemakkelijk reist. Ook op het vlak van veiligheid hebben we niet te klagen: hopen geld wisselen op een drukke markt blijkt geen probleem te zijn, inclusief het natellen van het 2 cm dikke pak briefjes.
In Samarkand zitten we nu in een super hotelletje, op advies van andere Belgen die we tegenkwamen: mooie kamer, gezellige patio, lekker ontbijt en airco (zelfs al zijn we hier niet zo voor te vinden, bij dit weer maken we er toch dankbaar gebruik van). In de stad zelf zijn er verschillende moskees en mausoleums te vinden, volledig versierd met blauwe tegeltjes. Deze gebouwen zijn werkelijk prachtig en we vragen ons af waar de toeristen blijven. Er zijn hier redelijk wat groepen, maar amper individuele toeristen. Blijkbaar schrikt de -stan in de naam toch af? (Bende mietjes!!!! :-) De groepen reizen in chique airco-bussen en rijden van moskee naar moskee. Wij gaan te voet en met openbaar vervoer en daar zijn ze duidelijk geen toeristen gewoon: mensen spreken amper Engels en willen met ons op de foto.
Morgen vertrekken we naar Bukhara, waar het nog warmer gaat zijn! De lokale bevolking waarschuwde ons al: Samarkand good, Buhkara hot! In Samarkand lopen we al van schaduwplek naar schaduwplek, dus dat beloofd.
Registan
Registan
bazaar
In Samarkand zitten we nu in een super hotelletje, op advies van andere Belgen die we tegenkwamen: mooie kamer, gezellige patio, lekker ontbijt en airco (zelfs al zijn we hier niet zo voor te vinden, bij dit weer maken we er toch dankbaar gebruik van). In de stad zelf zijn er verschillende moskees en mausoleums te vinden, volledig versierd met blauwe tegeltjes. Deze gebouwen zijn werkelijk prachtig en we vragen ons af waar de toeristen blijven. Er zijn hier redelijk wat groepen, maar amper individuele toeristen. Blijkbaar schrikt de -stan in de naam toch af? (Bende mietjes!!!! :-) De groepen reizen in chique airco-bussen en rijden van moskee naar moskee. Wij gaan te voet en met openbaar vervoer en daar zijn ze duidelijk geen toeristen gewoon: mensen spreken amper Engels en willen met ons op de foto.
Morgen vertrekken we naar Bukhara, waar het nog warmer gaat zijn! De lokale bevolking waarschuwde ons al: Samarkand good, Buhkara hot! In Samarkand lopen we al van schaduwplek naar schaduwplek, dus dat beloofd.
Registan
Registan
bazaar
18 jul 2011
Tashkent, Oezbekistan
Zondag zijn we eindelijk vertrokken via Istanbul. Enkele uren en een paar vliegtuigmaaltijden later, landden we dan eindelijk, rond een uur of half 3 's nachts. Het valt op dat dit een voormalige USSR republiek is als we de douane passeren: een half uur aanschuiven voor een stempel in ons paspoort, een papier invullen met al onze aan te geven 'kostbaarheden', de baggage door de scanner om de luchthave te verlaten (??). Gelukkig hadden we een hotel + pick up gereserveerd en stond er effectief iemand klaar met een bordje met onze naam. Rond half 5 liggen we eindelijk in ons bed.
Vandaag kregen we dan een eerste blik op Tashkent in het licht. Het doel van onze eerste wandeling op een grote bazaar (openluchtmarkt)was om dollars te wisselen op de zwarte markt. Daar krijg je 2400 SOM voor een dollar ipv 1700 bij de officiele koersen. De vraag was alleen, waar doen we dit? Na een uurtje rondlopen nog altijd geen louche types gezien, dus spreken we maar een groentenverkoper aan. Als bij wonder wil hij wisselen. Even al het geld tellen en voor 20 dollar, hebben we nu een pakje geld van 1 cm dik. Wij voelen ons spontaan rijk!!! Verder hebben we wat rondgestruind, de plaatselijke hapjes en drankjes op de markt getest, plannen gemaakt,... Nu is het hoog tijd om een hapje te gaan eten.
Oja, nog een detail dat we jullie niet willen onthouden: het wc-papier hier is net crepe-papier. Hopelijk krijgen we geen diaree, want dan zal alles open liggen :-)
de chorsu bazaar
ons hotel
moskee
Vandaag kregen we dan een eerste blik op Tashkent in het licht. Het doel van onze eerste wandeling op een grote bazaar (openluchtmarkt)was om dollars te wisselen op de zwarte markt. Daar krijg je 2400 SOM voor een dollar ipv 1700 bij de officiele koersen. De vraag was alleen, waar doen we dit? Na een uurtje rondlopen nog altijd geen louche types gezien, dus spreken we maar een groentenverkoper aan. Als bij wonder wil hij wisselen. Even al het geld tellen en voor 20 dollar, hebben we nu een pakje geld van 1 cm dik. Wij voelen ons spontaan rijk!!! Verder hebben we wat rondgestruind, de plaatselijke hapjes en drankjes op de markt getest, plannen gemaakt,... Nu is het hoog tijd om een hapje te gaan eten.
Oja, nog een detail dat we jullie niet willen onthouden: het wc-papier hier is net crepe-papier. Hopelijk krijgen we geen diaree, want dan zal alles open liggen :-)
de chorsu bazaar
ons hotel
moskee
16 jul 2011
Een nieuw avontuur!!
Na onze roadtrip enkele jaren geleden, zijn we klaar voor een nieuw avontuur! Deze keer is het niet om te klimmen, maar wel om de cultuur op te snuiven in Oezbekistan en de natuur te bewonderen van Tadjikistan. Voor zij die niet weten waar deze landen liggen: ergens tussen Rusland, China, Afghanistan en de Kaspische Zee. (Voor de mensen die goed op het kaartje hebben gekeken en daar 'Afghanistan' zien blinken, geen paniek, want daar komen we normaal gezien niet in de buurt)
Ondertussen zijn de paspoorten en visa's in orde, de centjes geteld en de rugzakjes gepakt. Morgen vroeg is het zover en vertrekken we vanaf Zaventem met een tussenstop in Istanbul. Naast de Russische bureaucratie en de toeristische hoogtepunten weten we op dit moment nog niet goed wat we kunnen verwachten, wat het uiteraard spannend maakt.
Wat we wel weten is dat het daar lekker warm gaat zijn: in Oezbekistan zijn er in de zomermaanden gemiddeld 3 dagen dat het minder dan 30°C is en sleffers worden afgeraden wegens te warm zand. Daarom hebben we vandaag nog van een laatste Belgische regendag kunnen genieten. Zo een typische met 20 cm neerslag :)
Bij deze nog enkele quotes uit de Lonely Planet...
- a land that has been largely off-limits to travellers for the last 2000 years
- don't leave home without: floss - to get the mutton out from between your teeth
- don't leave home without: a flashlight for overcoming iffy electricity supplies and toilet trips in the countryside
- pet peeves: the smell of Soviet-era canteens and finding there's nothing on the menu. Except goulash. Again.
- The majority of Central Asians, although interested in Islam as a common denominator, seem quite happy to toast the Prophet's health with a shot of vodka.
- Food should not be the main reason you come to Central Asia.
- It's impolite to refuse the initial 'bottums up'.
- The metro was designed as a nuclear shelter and taking photos inside is strictly forbidden - a pity given its often striking disign. (Tashkent)
Hopelijk kunnen we iedereen op het thuisfront een beetje op de hoogte houden van onze reis, al zal dit wel afhangen van de beschikbaarheid van internet. Tot de volgende in elk geval!
Wat we wel weten is dat het daar lekker warm gaat zijn: in Oezbekistan zijn er in de zomermaanden gemiddeld 3 dagen dat het minder dan 30°C is en sleffers worden afgeraden wegens te warm zand. Daarom hebben we vandaag nog van een laatste Belgische regendag kunnen genieten. Zo een typische met 20 cm neerslag :)
Bij deze nog enkele quotes uit de Lonely Planet...
- a land that has been largely off-limits to travellers for the last 2000 years
- don't leave home without: floss - to get the mutton out from between your teeth
- don't leave home without: a flashlight for overcoming iffy electricity supplies and toilet trips in the countryside
- pet peeves: the smell of Soviet-era canteens and finding there's nothing on the menu. Except goulash. Again.
- The majority of Central Asians, although interested in Islam as a common denominator, seem quite happy to toast the Prophet's health with a shot of vodka.
- Food should not be the main reason you come to Central Asia.
- It's impolite to refuse the initial 'bottums up'.
- The metro was designed as a nuclear shelter and taking photos inside is strictly forbidden - a pity given its often striking disign. (Tashkent)
Hopelijk kunnen we iedereen op het thuisfront een beetje op de hoogte houden van onze reis, al zal dit wel afhangen van de beschikbaarheid van internet. Tot de volgende in elk geval!
Abonneren op:
Posts (Atom)