29 sep 2008

Stop 8: Siurana

Na een klein weekje Tautavel zijn we eindelijk naar Spanje doorgereden. In de buurt van Tarragona is er een bergdorpje met ongeveer 20 inwoners, maar met een heuse klimgemeenschap: Siurana. Omringd door immense rotswanden, staan we op een campimg vol met klimmers. Wat wenst een mens nog meer :-)

To be continued...


Stop 7: Tautavel

Het toevallig ontdekken van prachtige klimgebiedjes blijkt mogelijk, in de Decathlon van Perpignan zien we de topo van Tautavel. Er zou daar een kloof zijn met massa's routes in alle niveau's. Ideaal voor ons dus! Ik vind hier al snel een 8a-projectje in een grot. Zou het deze keer wel lukken? Na heel lang proberen en knoeien (vraag maar aan fenja...) weet ik hoe ik alle passen moet doen. Dat heeft zijn tol geeist, dus de eerste pogingen mislukken. Maar niet getreurd, de volgende dag lukt eindelijk mijn eerste 8a (en krijg ik een bak duvel van Joachim :-).
Ook fenja haar niveau stijgt, de 6a's zijn ondertussen geen probleem meer.

Deze streek staat verder niet alleen bekend om zijn prehistorische opgravingen, ook wijn wordt hier in grote hoeveelheden geproduceerd. Op dit moment is de oogst vollop aan de gang, wat de nodige plukkers aantrekt. Deze plukkers kunnen we het best omschrijven als "alternatievelingen": slodderkleren, dreadlocks en wonend in een bestelwagen. Ook op de camping staat zo een troep, met het nodige lawaai natuurlijk.
Na het werk verzamelen ze voor het stadhuis met een grote hoeveelheid bier, voor een mini-Woodstock. Best wel een grappig zicht in een voor de rest klassiek Frans dorpje :-)




24 sep 2008

Stop 6: Trektocht

Jaja, we doen ook nog andere dingen dan klimmen, een andere sportieve bezigheid van ons is wandelen. Lang geleden zijn we eens beginnen te stappen aan de GR10, maar we hadden een stukje overgeslagen: vanaf de middellandse zee tot aan de Pic de Canigou. Een tocht van een week door niet zo hoge bergen... tot aan de Canigou (2800m).

Nadat we de auto met al onze rommel op de camping in Vinça (het eindpunt) hadden achtergelaten, bracht de bus en trein ons naar de start: Banyuls, een veel te toeristisch badplaatsje waar we met onze dikke rugzakken een beetje uit de toon vallen. We wandelen vooral door de wijngaarden van deze droge streek. Dit blijkt vooral een probleem te zijn bij een geschikt slaapplekje te vinden. Als we al een bron vinden, is dit echt een miezering drupje. De tweede dag vinden we zelfs helemaal geen water, tot er een knetterend onweer uitbreekt. Snel zetten we de tent op, midden op de grindweg waar we aan het wandelen waren. Ons wassen is door deze zondvloed niet meer nodig :)



















Als afsluiter beklimmen we nog de Canigou, het symbolische eindpunt van de tocht. Van hier hebben we een prachtig zicht op de omliggende bergen, waar de eerste sneeuw al is gevallen. Anderhalve dag en 2500m dalen later, kunnen we van een verdiende pizza genieten.

7 sep 2008

Stop 5: Gruissan

Ondertussen zitten we in de buurt van Narbonne, in een toeristisch dorp aan de Middellandse Zee. Volgens onze topo zou hier een klein, tof klimgebiedje zijn. We hadden echter niet gerekend op Benidorm-in-het-klein. Een aaneenschakeling van allemaal dezelfde huisjes en massa's gepensioneerden met hun hondjes. Gelukkig kamperen we ver van alle drukte bij een boer tussen de wijngaarden, spijtig genoeg woont hier ook een haan.... Nog een paar daagjes klimmen en we rijden door om te gaan wandelen.

UPDATE: weer een stapje dichterbij, ik heb een 7c+/8a gedaan :)

Stop 4: Camargue

Voor we verder naar het zuiden gaan om de GR10 verder te stappen, maken we nog een klein omwegje langs het natuurreservaat van de Camargue. Daar aangekomen, vertrekken we op "Missie Flamingo", met Fenja achter het stuur: Op kleine zandweggetjes, met veel te diepe putten, rijden we tussen de zoute meertjes vol met flamingo's. Omdat we hier slechts kort blijven, overnachten we in de auto. 's Avonds kunnen we alle beestjes gewoon vanuit ons bedje begluren. De auto is hier een vogelkijkhut op wielen.
Na het ontbijt met natuurzicht is het weer tijd om op weg te gaan.

Stop 3bis: Seynes

Uiteindelijk zijn we negen dagen hier gebleven. We hebben zowaar een keer overdag kunnen klimmen: een bewolkte dag, wat een luxe! Ondanks de zon, hebben we hier goed geklommen, met als hoogtepunten: voor Fenja twee 6b's en voor mij een 7c. Met een paasvakantie komen we hier zeker nog eens terug :-)