Episode 17: Fort Portal, Jinja (Uganda)

Na het Oosten van Uganda was het tijd voor het Westen, 9 uurtjes op de bus verder. Ons Base Camp in Fort Portal was weer een katholieke missie. Eindelijk religieus geld dat goed geinvesteerd wordt in goedkope accomodatie. En daarbij, de winst gaat naar een organisatie ter ondersteuning van aids-wezen. Mooi initiatief, maar wel super hypocriet, aangezien er in het groot uithing dat 'sex workers' niet welkom zijn. Logisch misschien, want als er preventief gewerkt wordt heeft deze ngo binnenkort geen werk meer... Soit, Fort Portal ligt in een heuvelachtig landschap, vol met thee- en bananenplantages. We wijken van het mzungu-huurt-dure-auto-patroon af en maken een tweedaagse fietstocht voor Fenja haar verjaardag. Super mooi, maar stijl en vermoeiend! Na de eerste dag ook al extreme zadelpijn. Maar toch zijn we tevreden dat we nog eens iets actief gedaan hebben. 

Een ander tripje was naar Kibale National Park om een Chimpansee Tracking te doen. Echt wel de moeite, we konden soms tot op vijf meter komen. Als net op dat moment een alfa-mannetje een schijnaanval doet is het echt wel schrikken! De dag erna nog vogels en aapjes kijken in het aangrenzende moeras en dan hop weer in de bus naar Kampala.

Als afsluiter van Uganda gaan we nog raften op de Nijl in Jinja. Niveau 5, maar met lange rustige stukken tussen de rapids, zodat het geen kwaad kan dat je omslaat of uit de boot vliegt. Dat blijkt ook nodig, aangezien we twee keer omslagen. Voldaan en met een halve liter Nijlwater in de maag kunnen we met een gerust hart vertrekken naar Tanzania. En die trip duurt wel even: busje naar Kampala, 4 busterminals aflopen, 15 uur bus naar Nairobi (Kenia), Nairobi te voet doorwandelen (wegens geen Keniaans geld en te vroeg voor te wisselen), 7 uur bus naar Moshi (Tanzania) aan de voet van de Kilimanjaro. Die gaan we niet beklimmen wegens veel te duur. Daarbij, we hebben hem zelfs nog niet eens gezien door de quasi permanente bewolking rond de top... We zullen ons wel bezighouden met wandelingen door dorpjes en op de (gratise) lagere hellingen.

ps. geen foto`s wegens geen kaartlezer... Coming soon...

Episode 16: Mbale, Kidepo (Uganda)

Weer een weekje verder en halverwege het Afrikaans gedeelte, tijd dus voor een korte evaluatie. De dagen dat we bij Vincent logeerden hebben we gebruikt om enkele kortere en goedkopere activiteiten te doen. Ons budget laat immers niet toe om constant op safari te gaan en het is een betere manier om het "echte" Uganda te leren kennen. Kortom we hebben veel in volgepropte busjes gezeten, hobbelend rond Mbale, op weg naar watervallen, rotsschilderingen en een dorpsvergadering i.v.m. een ontwikkelingsproject. Vooral dat laatste was wel interessant, zeker als je de parallel trekt met de Westerse manier van werken. Je begint hierdoor zelf te denken dat de administratie van Artesis een goed geoliede machiene is! Op het menu stond ook een weekendtrip naar Mt. Wanale, met een troepje Muzungu's (bleekscheten dus) om naar de zonsondergang te kijken. Onze plons in het beekje werd wel met veel interesse gevolgd door een horde kindjes. Die gekke Muzungu's toch!

Daarna volgde een safari naar Kidepo, in het noorden, op de grens met Kenia en Zuid-Sudan, vergezeld door Vincent, Jeremia en Rhoda. Vijf dagen waarvan twee in het park en enkele lange, stoffige maar mooie ritten door een savanne-landschap. Het park zelf was mooi van landschap, alleen jammer dat de meeste dieren op vakantie waren. Gelukkig waren de leeuwen te lui om te vertrekken en lagen ze op een rots onder een boom te slapen. De voorlaatste dag maakten we nog een wandeling in de streek van de Karamajong, vergezeld door een sliert kinderen, door een glooiend landschap met hier en daar een heuvel met rotsen. Het werd ons al snel duidelijk waar ze bij Walt Disney hun mosterd gehaald hadden bij het maken van The Lion King. Volgende bestemming: West Uganda.

 

Episode 15: Kampala, Murchison Falls, Mbale (Uganda)

Bloggen in een kleine bibliotheek van een medische school in een provinciestadje in Uganda, het is eens iets anders! In een rustgevende ruimte, met boeken en manuals die minstens drie keer zo oud zijn dan ik. Maar even beginnen bij het begin.

Alexandropoulos, Istanbul (net vertrokken voor de rellen), nachtje door, landen op Entebbe, crashen in Entebbe Backpackpackers. Welcome in Uganda! We bekomen in een parkje/botanische tuin en vragen ons af of we wel al dat geld gaan betalen voor die safari's, tijdens een siesta worden we omringd door een troep speelse aapjes. Maar dan is het tijd voor het echte Uganda, met het minibusje naar Kampala, de hoofdstad, met enkele stedenbouwkundige toppertjes: alle busterminals binnen een straal van een kilometer en daartussen de grootste winkelzone. Kortom, ambiance. Het verkeer zit er vaak zo vast dat we er zelfs te voet niet doorgeraken, maar we vinden deze chaos wel tof om door te wandelen en indrukken op te doen.

Daarna onze eerste safari, naar Murchison Falls, drie dagen, met een Game-drive (beestjes kijken uit de auto) en een cruise (beestjes kijken uit de boot). De diertjes zijn zo alom tegenwoordig dat je eerder het gevoel hebt dat je door Plankendael XXL rijdt en niet in de vrije natuur. Dat neemt niet weg dat olifanten, giraffen, buffels, herten, etc. in de natuur begluren wel een keer leuk is. Een ander beestje daar is de Warthog, beter bekend als Pumba uit de Lion King. Zwijntjes die zeer geinteresseerd zijn in het eten van toeristen, ik voel mij toch licht ongemakkelijk als ik word achtervolgd door Pumba als ik een zak eten vastheb. 

En dan hop naar Mbale, huis van de machtige Witte Neger, ook wel Vincent genaamd. Deze sympathieke reus werkt hier, wat voor ons een mooi excuus was om naar Uganda te komen. Deze week is hij nog druk bezig met het implementeren van e-learning platforms, dus doen Fenja en ik hier in de buurt enkele korte tripjes, maar volgende week gaan we met enkele andere mensen een tripje naar het noorden maken.