Episode 14: Kalymnos, Athene, Meteoren

Closing Time part 1. We zitten nu net over de helft van de trip en het eerste gedeelte loopt op zijn laatste beentjes. De twee weken van relatieve luxe op Kalymnos zijn voorbij gevlogen. Nog snel onze palmaresjes spijzen voor de klimbreak van twee maanden. Fenja heeft het voorklimmen van projecten ontdekt, want na haar eerste 7b (toprope), volgde al snel een tweede (deze keer op kop). Ik (Matti) verlaat Kalymnos met gemengde gevoelens over de prestaties: 10 8^e graad routes op 2 weken tijd is tof, maar enkele projecten bleken een maatje te groot en 8a à vue is 3 keer net niet gelukt. Maar ja, het is nu dus tijd voor iets anders! Wel leuk dat er de laatste dagen ook een delegatie van Klimax aanwezig was!

Tien uurtjes varen en we stonden voor het eerst sinds lang terug op het Europese vaste land, nl. Athene. Acropolis, Vlooienmarkt, ruïnes, frappé drinken, … en in de schaduw liggen. Het is hier toch gemakkelijk vijf graden warmer dan op Kalymnos. Verder nog even een stop in de Meteoren en dan richting Alexandropoulos om de auto te droppen. Deze staat nu treurig te wachten op een parking aan de haven. Maar hij is niet helemaal alleen, 24u per dag wordt hij in het oog gehouden! Momenteel wachten we bij een laatste Griekse pint op de nachtbus naar Istanbul. Twee daagjes daar rondpeddelen en hop naar Uganda!

Episode 13: Dalyan, Bodrum, Kalymnos

Na twee weken met veel kou en regen, was het tijd om het (eerste) Turks deel van onze trip stilaan af te ronden en terug naar de (te) warme zon te gaan. Een rit van 700 km bracht ons terug westwaarts langs Antalya tot in Dalyan. Een dagje rijden, 1500 m lager en de hitte is ineens een klets in je gezicht: 15 graden warmer, amper wind en geen wolken. Even het dagritme wat aanpassen, in plaats van wat langer te blijven liggen is het nu vroeg opstaan om de hitte een beetje voor te blijven.

Rond Dalyan zijn er enkele bezienswaardigheden en twee kleine klimsectoren, goed dus om enkele dagen rond te toeren. Rotstombes (tot vlak naast de routes die je klimt), marktjes, modderbaden, revalidatiecentrum voor zeeschildpadden, … We kunnen zelfs weer iets op ons lijstje ‘speciale slaapplekken’ zetten, we vonden een super open plekje in het bos dat ook dienst deed als begraafplaats.

Volgende stop: Bodrum. Zodra we daar arriveerden, wouden we er al terug weg, zo verschrikkelijk druk, toeristisch en duur… dan maar snel de ferry boeken, een fortje bezoeken en de laatste middag in Turkije spenderen op een strandje wat verder, inclusief heel de middag/avond luide foute Turkse popmuziek (al is de term muziek misschien te veel eer…). De morgen erna als eerste auto aan de kaai, en naar bleek ook als enige. De ferry was een boot voor dagtripjes naar Kos, duidelijk niet voorzien voor auto’s. De manoeuvreerkunsten testen vlak naast het water, het is eens iets anders. Hetzelfde verhaal aan de Griekse kant trouwens. Soit, uiteindelijk alles overleeft, inclusief de douane die ons weeral raar bekeken. Nog een Ferry later en we waren in Kalymnos, een eiland van een scheet groot met veel rots. Hier huren we een studio’tje, wat een luxe! En verder veel klimmen natuurlijk, tijd om eens in zware projecten te kruipen! Voor mij (Matti) blijven het voorlopig projecten en is de lijst geklommen routes zeer beperkt, Fenja daarentegen is wel op dreef met als toppunt haar eerste 7b! Ondertussen is ook ons tweede filmpje eindelijk afgeraakt, checken die handel!