Stop 14: El Chorro

Het ideale recept voor een lange vakantie: sport afwisselen met cultuur. Stop 14 wordt er één van de eerste soort. El chorro, 50 km van Malaga, is bekend om zijn spectaculaire kloof en klimgebied. In deze smalle kloof heeft men halverwege de rotswand een betonnen pad bevestigd, toen voor de stuwdammen achter de kloof. Maar nu is het een toeristische trekpleister, vooral omdat deze "Camoino del rey" wat vervallen is. Avontuur verzekert dus :) Voor de rest klimmen we hier veel en vandaag zijn we in Malaga..

Stop 13: Granada

Gratis kamperen is leuk, maar het werd echt om door te rijden. Bestemming: Granada. Deze keer staan we op een camping die wel open is met nog welgeteld 1 iemand :-) Granada ligt zuidelijker dan Orito dus hoopten we op warmer weer, maar vooral `s nachts is het hier kouder (1 keer was de auto zelfs aangevroren), maar vanaf dat het zonnetje er is, wordt het lekker warm. Voor ons is dit een zommerzon, maar we beseffen ook wel dat het al November is. In de zomer moet het hier niet te doen zijn!!

Het klimmen in de buurt van Granada is niet zo de moeite, de rest is des te interessanter. We bezoeken het gezellige centrum en het Alhambra, een mooie Moorse vesting met paleis die boven de stad uittorent, met als achtergrond de besneeuwde Sierra Nevada.
Daar ligt al zoveel sneeuw dat de skistations net opengaan. Jammer dat dat zo veel geld kost, we houden het bij wandelen in de sneeuw en glijden op plastic zakjes. Een uurtje later staan we weer beneden, op te warmen in het zonnetje...

Stop 12: Orito

We konden nog wel wat klimmen in Sella, maar we waren het slechte weer en het gebrek aan warm water een beetje beu. De volgende halte: ergens in de buurt van Alicante. De camping het dichts bij het klimgebied is nog vrij ver en we besluiten dan maar om op het geluk wat rond te rijden op zoek naar een kampeerplaats. De eerste afrit, Orito, en we zien een wegwijzer naar een camping! Toeval! Het is nog een heuse opdracht om de camping te vinden en bovendien blijkt het er vrij verlaten te zijn. De poort staat echter open, dus rijden we naar binnen. De werkman weet enkel dat de camping eigenlijk gesloten is, maar dat we in het stadhuis misschien wel toestemming krijgen om hier te staan. Beetje raar, maar 15 minuten later ga ik het stadhuis binnen. Ik kom op een bureau terecht waar ze onderling beginnen discussieëren wie me te woord gaat staan vermits ze geen tot weinig engels kennen. Uiteindelijk kom ik buiten met een toestemming om gratis te kamperen! Nog even checken of er warm water is: nog nooit zo'n goede douche op een camping gehad! We staan hier nu ongeveer 2 weken helemaal alleen en tijdens de werkuren wordt onze tent "bewaakt" door de werkman met zijn buldozer, die we ondertussen Bob de Bouwer zijn gaan noemen.

Het weer is de eerste week nog een beetje zus en zo, maar het is vooral 's morgens en ´s avonds zeer koud. Ook het winteruur is niet zo tof als je kampeert. De laatste week is de zon echter terug en kunnen we zelfs soms in shortje en t-shirt klimmen! De prestaties hebben echter niet geleden onder de weersomstandigheden. Matti zijn 4de 8A is een feit en hij begint al hardop te dromen van een 8A+ (of misschien een 8B). :-) Mijn doel van de klimvakantie was enkele 6A's en misschien een 6B, maar eigenlijk is dat al vlot overtroffen. Vooral omdat mijn eerste 6C ook een feit is :-)

Morgen rijden we door naar Andalucia. Waarschijnlijk gaan we richting Granada, maar eigenlijk zijn we er nog niet echt uit. We zullen wel zien waar onze Espace ons brengt!

Stop 11: Sella

Ondertussen is de bomma van Fenja al in Benidorm aangekomen, dus trekken ook wij in die richting. De campings aan de kust zijn echter totaal niet ons ding en ook veel te duur. Ten einde raad rijden we dan maar naar door naar Sella, waar we daarna wouden gaan klimmen. Gelukkig is Benidorm niet te ver.
We kamperen naast een zeer primitieve refugio. Onder primitief verstaan we: geen warm water, geen elektriciteit, vuil en geen riolering (maw, mikken in een gat met daar een berg stront onder :-))
Gelukkig kan je hier wel goed klimmen, al werkt het weer niet altijd mee... In een overhangende sector kom ik wel aan mij trekken (en doe ik mijn 3e 8a), maar voor Fenja is de regen de spelbreker.

Maar we bezoeken dus ook de bomma!! Als we Benidorm naderen, worden we begroet door een heerlijk lelijke skyline, vol met banale of kitcherige torens. In welke toren zouden we moeten zijn? Als we het hotel gevonden hebben en aan de balie vragen naar drie Belgische dames, vraagt de receptioniste glimlachend of ze ook een hondje bij hebben. Blijkbaar zijn ze hier gekend :-) Ze zijn echter hun ochtendwandeling aan het maken (lees: shoppen). Na een telefoontje om onze aankomst te melden, zien we de bomma aanstormen, bijna in paniek als ze ons niet meteen ziet. De rest van de dag brengen we luierend en bijpratend door aan het zwembad of op terrasjes. Nu zijn we hier ook weer eens geweest :-)