Pendjikent en Fan Mountains - Tadjikistan

Na een korte stop in Dushanbe (de hoofdstad) en een bergrit van 5 uur, starten we aan het tweede luik van onze reis: een trektocht in de Fan Mountains. Dit is het kleine broertje van het Pamir-gebergte in het oosten van Tadjikistan. Bij ons is de hoogste top ocharme 5500m. In Pendjikent kunnen we in toeristenbureautjes trekkinggerief huren en stippelen we adhv hun advies een route uit. Aangezien er geen gemarkeerde paden zijn, nog gedetailleerde kaarten, moeten we met een gids gaan. Blijkt nu dat een ezel + ezelman goedkoper zijn dan een gids, de keuze is snel gemaakt dus. Nog snel de bazaar plunderen voor eten voor 7 dagen voor ons en ezelman Gushtil en `s avonds al snel vertrekken richting bergen. blijkbaar komt de president een van de volgende dagen een zwembad plechtig openen en alle wegen zijn zolang afgesloten (al komt hij met de helicopter)...



De volgende dag beginnen we dus echt te stappen. De eerste dagen langs de hoogste toppen van de fan-mountains en enkele mooie knalblauwe meertjes. We zijn echter niet alleen, blijkbaar is dit gebied gekend bij de Russische en Oostblokkerse alpinisten. De eerste dag ontdekken we dat ons petrolium-brandertje niet werkt, dus back to basics en koken op houtvuur :) Als we de hogere bergen samen met de andere toeristen achter ons laten, komen we in een rustiger gebied. Hier is het makkelijker om contact te leggen met de locals: we slapen onder andere in een homestay bij mensen thuis en als we de dag erna kamperen naast enkele hutjes krijgen we spontaan yoghourt en melk, recht uit de koe. De laatste twee dagen doen we zonder ezeltje en logeren we bij mensen thuis. Deze morgend om 6 uur zijn we naar de bewoonde wereld teruggekeerd. Ons rest nu alleen nog de rit naar Dushanbe en de vlucht naar huis...