Epısode 3: Geyve

Na al die verwennerij in Istanbul was het dringend tijd om te gaan klimmen! Maar eerst nog de Urban Jungle overleven, gelukkig was het deze keer geen spits. Voor we het beseffen rijden we de brug over de Bosporus over, met aan de andere kant ‘Welcome to Asia’! Wel vreemd, zo een bord zien vanuit je eigen auto! Daar aan de péage nog een sticker kopen (neen, geen sponsoring voor het rode kruis, wel een sensortje/toll-oplaadkaart) en hopla c’est reparti! In de regen komen we 180 km verder Geyve binnen, een klein dorpje waar de modale toerist niet passeert. Na wat geknoei en gevloek het dorpje goed doorgekomen, op de juiste baan naar het massief geraakt, alleen bij de heldere beschrijving ‘second tracktor track to the right’ missen we nog even, maar dan: gevonden! Volgende problemen: het regent, waar gaan we slapen, … Een beetje verder op het padje naar het massief spotten we een veelbelovend plekje, alleen het slijk werkt wat tegen: we geraken het zielige hellingetje niet op, even vergeten om de slijkbanden op te laten zetten voor vertrek! Dan maar een andere grindweg een beetje verder, net zichtbaar van op het rustige baantje. Maar blijkbaar toch zichtbaar genoeg, met als resultaat dat er af en toe een curieuze auto stopt om even goede dag te zeggen. Verder dan ‘Selaam’ en ‘Belgica’ komen we niet, maar dat is blijkbaar voldoende.

Nadien is het weer opgeklaard en hebben we nog drie schitterende klimdagen gehad. Het is nog maar het begin, dus niks spectaculairs zwaar, gewoon allemaal super toffe technische routes. We zitten ondertussen vol klimzelfvertrouwen voor zwaardere projecten, al zal de zachte Turkse quotatie daar ook wel voor iets tussen zitten! Maar dan moeten we ons wel eerst verzetten. Dus morgen, on y va!

25 feb 2013, Bos van Geyve, aan een campingtafeltje, meester onbekend