Episode 12: Aladaglar, Cappadocia bis

Het gaat voorruit, het gaat voorruit! Morgen is het onze laatste dag in Cappadocia en dan zit het verste gedeelte van het auto-deel er al weer op… gelukkig dat we nog op ons gemak een toertje maken op de terugweg. Zoals in de vorige post vermeld, hebben we een beetje tussen Aladaglar en Cappadocia gependeld. Het eerste vooral om te klimmen, het tweede om de armpjes te laten rusten en deze unieke streek te verkennen. Alles bij elkaar zijn we hier een week of twee gebleven.

Aladaglar stond voor vertrek hoog op het verlanglijstje. Hoewel het er super mooi was en het klimmen in de canyon echt de moeite, vertrokken we toch een beetje met een wrang gevoel door enkele tegenslagen. Om te beginnen regen, veel regen, kou, wind, … en de eigenaar van de camping, Recep, was op vakantie in Italië. We konden op zijn onbemande camping blijven, maar 7 euro pp voor bijna wildkamperen vonden we toch net iets te veel. Hij heeft ook bijna de volledige canyon behaakt, mooi werk, maar hij heeft dus ook als enige de informatie van de nieuwe routes. Via een gebuur die de sleutel had, kochten wij dan maar de hopeloos verouderde topo. Wel jammer, aangezien het aantal routes verdriedubbeld is. En ten slotte was er nog de ranger van het nationaal park. Blijkbaar moest je betalen per dag, al vond hij ons pas na een week ofzo (Turkse werkijver zeker?). Hij had ticketjes bij zonder prijs, en noemde prijzen van 60 tot 100 TL. Toen wij niet wouden betalen zonder zijn legitimatie, werd hij bijna agressief… Ambiance! Uiteindelijk bleek het correcte bedrag 14 TL te zijn en hebben ze ons in totaal maar twee keer ‘gevonden’. Los van de minpuntjes hebben we toch nog enkele schitterende klim- en wandeldagen gehad. Enkele multipitch-lijnen spraken alvast tot de verbeelding, maar die zijn voor later op het seizoen.

Capadocia is een klein gebied, waar volgens ons vroeger Hobbits hebben gewoond: versteende paddestoelen, inclusief uitgekapte holen, idyllische akkertjes ervoor. Jammer dat Frodo niet thuis was, hij zou een ring zijn gaan zoeken of zoiets, vreemde uitleg volgens ons... Een zeer gevarieerde streek, met ondergrondse steden, in rots uitgekapte kerkjes en rotspenissen. Vooral de combinatie van die laatste twee kon volgens ons geen toeval zijn. Zeker de moeite waard dus!