Na de mooie ‘camping’ van Dogan, enkele kortere
stopjes, om te beginnen met Pelitözü. Dit was tot over enkele jaren geleden een
bijna onbereikbare valei, maar nu ligt er een mooie snelweg door. Om het met de
optimistische woorden van de klimtopo te zeggen: er is enorm veel ecologische
schade aangericht, maar het massief is nu wel veel bereikbaarder! Ons slaapplekje
was dan ook navenant: een werf voor de toekomstige spoorlijn. Als we geen
loopbaanonderbreking genomen hadden, had ik (Matti) waarschijnlijk
infrastructurele werven met studenten bezocht, om die heimwee te compenseren
zijn we er dan maar op gaan slapen. Het is hier ook koud: als we ’s avonds rond
ons vuurtje zitten, bevriest onze afdrooghanddoek die een beetje verder ligt,
de morgen erna stond de thermometer op -3°C…
Twee klimdagjes later en een 8b rijker, hadden
we het hier wel gezien. Plan: even langs Bursa passeren voor cultureel te doen
en dan door naar Izmir voor nog wat te klimmen. Alleen even de schaal van
Turkije onderschat. Dit kleine omwegje was al snel 450 km rijden… Dus plannen
aanpassen en onderweg de nacht doorbrengen. In het laatste licht rijden we een
weggetje in en komen we op ons volgende fantastisch idyllische slaapplek: een
verlaten steengroeve. Vooral ’s nachts wel een beetje creepy, maar dat hebben
we ook weeral gedaan!
Fris uitgeslapen en na een ontspannen ontbijt
in de steengroeve, bezoeken we nog een grote archeologische site, Pergamum. Een
hele Griekse en Romeinse stad op een heuvel, in de zomer super druk, nu bijna
verlaten. Wel de moeite, zeker het amfitheater, imposant op een steile helling!
En dan op naar Kaynaklar (verslagje volgt snel)!









2 opmerkingen:
Zot steil theater! : )
Bij ons is het ook koud: halfweg maart, 4 graden onder nul en 10cm sneeuw.
Freezing kusjes van mama
Een reactie posten