Episode 7: Efes, Priene, Pamukale, …, Kas

Tussen Kaynaklar en Antalya is niet veel te klimmen, maar eens zo veel te bezoeken! Enkele dagen dus met veel rondkijken en –rijden (we schrikken toch elke keer weer als we de afstanden tussen die kleine stipjes op kaart zien…). Kort gezegd: we bezoeken talrijke sites met bouwsels (en nu brokken) van de Grieken en Romeinen. Wel zalig, we zijn bijna overal alleen, behalve aan de bekendste (Efes, ja ook de naam van de pintjes) waar we vergezeld worden door gestoorde Jappanners (“PEACE!!!!!”, “kijk, ik kan raar op een foto staan”, “waarom zou een mens lachen op de foto”, “in plaats van dit info-bord te lezen, neem ik er een foto van”) en bejaarde Duitsers (“hier van aan de inkom kan ik ook alles zien, ik sleep die pens echt niet de heuvel op en af”). Meer in het binnenland ligt er zelfs nog veel sneeuw op de omliggende bergen, wat een prachtige setting creëert.  

Daarnaast bezoeken we ook Pamukale, een aaneenschakeling van witte ‘kalkbaden’ op een helling. Het ziet er zo een beetje uit als rijstvelden op een helling, maar dan ondergesneeuwd. Wel leuk dat je er op en tussen mag wandelen, zij het alleen op het ‘beheerde of artificiële’ deel, aangezien door massa-toerisme deze plek in de jaren 1980 met uitsterven bedreigd was. Beschouw het zo een beetje als klimmen in Freyr: echte rots, maar toch overal door de mens wat aan geknutseld, maar daarom niet minder de moeite. 

Moe maar voldaan van al dit schoons, zijn we nu in Kas, in de buurt van Antalya. We logeren in een huisje van een collega van Fenja haar mama. Wel tof, de eerste douche na Istanbul (de stank viel wel mee hoor, onze “natuurbadkamers” waren ook mooi, alleen wel een pak frisser)! Even de batterijtjes opladen en dan op naar het volgende klimgebiedje!