Episode 9: Olympos, Geyikbayiri

Time flies, hoog tijd dus voor een update! We hebben een weekje in Olympos doorgebracht, het plat commerciële ‘hippiedorp’ ten zuiden van Antalya. Het grote voordeel: het is laagseizoen, dus alles was grotendeels verlaten of gesloten. Des te beter om te klimmen dus! In dit dorpje zijn ook ruïnes te bezichtigen, het enige vreemde was: om naar de rotsen te gaan  moest je altijd erdoor gaan. Dus elke keer via de rivierbedding de inkom vermijden. Dus jongens en meisjes, als je een historische site gratis wil bezoeken, neem een dikke rugzak mee, wat magnesium aan de handen, liefst ook wat bloed op je broek en niemand houdt je tegen! In het naburig dorpje was er ook nog een fit in de grond, Eandis is nog altijd op zoek naar de oorzaak (lees: een natuurlijke, eeuwig brandende, gasbron op de flanken van Mt Olympos). Vooral ’s nachts wel speciaal, vlammetjes uit de grond!

Via een tussenstop in Myra, met uitgehouwen tombes in een heuvel, zijn we nu aanbeland in Geyikbayiri, het sportklim-mekka in Turkije. Toch een beetje gemengde gevoelens hierbij, wij zijn hier precies niet meer in Turkije (wtf, betalen in euro?)… Een Duitse invasie heeft ervoor gezorgd dat dit net een kolonie is (ons aanspreken in het Duits en kijken alsof we van de maan komen als we antwoorden in het Engels). Ze komen over land en per vliegtuig, welk volk had de term Blitzkrieg nu weer uitgevonden? Wel wennen, na een maand slapen in de auto en heel het massief voor ons alleen (hier: peuters en pubers met radiospelers aan de rots). Vandaag werd ons gevraagd of het touw waar Fenja 10 minuutjes later op wou gaan klimmen er uit getrokken mocht werden, en nee, niet omdat ze zelf die route wouden doen, maar omdat anders hun foto’s niet zo mooi zouden zijn. Wtf? Tja, dan zullen we maar even de oogkleppen opdoen en gaan klimmen zeker? Dat is alvast de moeite!